Niewątpliwie samolot bombowy PZL Łoś był we wrześniu 1939 roku najnowocześniejszą na świecie maszyną w swojej klasie. Nie czas tu i nie miejsce na szeroki opis walorów technicznych tego samolotu. Dość powiedzieć, że każdym wrakiem i każdym zdobytym egzemplarzem tej maszyny ze względu na nowatorskie rozwiązania interesowały się wszystkie wywiady świata.
Niestety we wrześniu 1939 roku Łoś był dopiero w początkowej fazie produkcji. Do wybuchu wojny wybudowano 120 egzemplarzy tej maszyny, z czego zaledwie 70 zdążyło wejść do służby bojowej. Na łosiach latały załogi Brygady Bombowej, składającej się z dywizjonu X – operującego z lotniska w Kucinach w województwie łódzkim oraz dywizjonu XV działającego w okolicach twierdzy Modlin.
Właśnie operujący z rejonu Kucin X dywizjon bombowy dokonał w dniach 2, 4 i 5 września serii nalotów bombowych na terenie Opolszczyzny. Polskie bombowce atakowały transporty i kolumny wojskowe posuwające się w kierunku Częstochowy i Warszawy.
Do pierwszego nalotu doszło 2 września. Polski zwiad lotniczy zaobserwował, że dla niemieckich wojskowych transportów kolejowych istotnym węzłem kolejowym jest stacja Fosowskie. Rozkaz dla Łosi z X dywizjonu na dzień 2 września brzmiał: zniszczyć lub uszkodzić węzeł kolejowy Fosowskie, w miarę możliwości w chwili przejazdu przez stację wojskowego transportu. Miało to utrudnić zaopatrzenie jednostek pancernych walczących o przełamanie polskiej obrony pod Mokrą.
Z powodu braku osłony myśliwców nie zdecydowano się na atak dużą formacją, która byłaby łatwym celem dla przeciwnika, ale zastosowano taktykę kluczów liczących do trzech samolotów lecących na niskiej wysokości. Kolejne naloty przeprowadzano w dniach 4 i 5 września bombardując już wyłącznie zmierzające na wschód kolumny wojskowe na głównych drogach.
Najwięcej akcji bojowych przeprowadzono 4 września, kiedy to X dywizjon zrzucił na niemieckie kolumny ponad 50 ton bomb. Ze względu na niewielką ilość użytych samolotów naloty te nie miały większego znaczenia militarnego. Za największy ich sukces uznano spowolnienie marszu niemieckich jednostek na front.