Radio Opole » Białe kruki z czarnych winyli » Posłuchaj audycji

Posłuchaj audycji

2018-06-06, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół Kobranocka z płytą "Sztuka jest skarpetką kulawego"

Okładka płyty zespołu Kobranocka "Kobranocka" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty zespołu Kobranocka "Kobranocka" [fot. Barbara Więcek]
Debiutancka płyta post-punkowej grupy, chociaż jak opowiem w audycji, termin ten nie wyczerpuje tematu, bo zawiera również elementy innych gatunków i jest dobrym przykładem roli instrumentów dętych, często wykorzystywanych w polskim rocku tamtego czasu. To co jednak najbardziej wyróżnia grupę to pełne dosyć skomplikowanych metafor i absurdalnego momentami, czy też monty-pythonowskiego humoru teksty, które, kiedy już je zgłębić okazują się przenikliwe i ukazujące mroki ludzkiej duszy (czemu trudno się dziwić, gdy maczał w nich palce zawodowy psychiatra).więcej »
2018-06-04, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Jacek Kaczmarski i płyta "Krzyk"

Okładka płyty Jacka Kaczmarskiego "Krzyk" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Jacka Kaczmarskiego "Krzyk" [fot. Barbara Więcek]
Płyta, której pierwsze wydanie z 1981 skierowano na przemiał, chociaż z innymi naklejkami na labelu (Eleni) część egzemplarzy wyniesiono (to najprawdziwsze białe kruki) i dopiero w 1989 ukazał się oficjalnie, lecz pomimo tego kontekstu i nimbu barda Solidarności, postaram się w audycji wykazać, że wiele z tych piosenek broni się jako doskonałe songi o wymiarze społecznym, filozoficznym i artystycznym, bo tylko pozornie Kaczmarski traktował instrument jako tło do swoich tekstów. Inny sposób trzymania gitary i technika gry sprawia, ze także muzycznie słucha się ich z zapartym tchem.więcej »
2018-06-02, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – Elżbieta Adamiak i Andrzej Poniedzielski i płyta „Live”

Okładka płyty Elżbiety Adamiak i Andrzeja Poniedzielskiego "Live" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Elżbiety Adamiak i Andrzeja Poniedzielskiego "Live" [fot. Barbara Więcek]
Elżbieta Adamiak & Andrzej Poniedzielski - Live – trzecia płyta Elżbiety Adamiak, tym razem nagrana "na żywo" i wspólnie z mężem Andrzejem Poniedzielskim wydana w 1987 przez wytwórnię Pronit. Nagrania zrealizowano w czasie koncertu w sali teatralnej Łódzkiego Domu Kultury w lutym 1987 roku. Na stronie A umieszczono piosenki wykonywane przez Elżbietę Adamiak, stronę B zajmują utwory śpiewane przez Andrzeja Poniedzielskiego (w dwóch przypadkach wspólnie z Adamiak). Część utworów jest poprzedzana przez krótkie, poetyckie zapowiedzi Andrzeja Poniedzielskiego. Materiał ten wydany został również na kasecie magnetofonowej przez firmę Polton, a w 2007 pod tytułem Punkt widzenia - Live 87.więcej »
2018-06-01, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Skaldowie i płyta „Rezerwat miłości”

Okładka płyty zespołu Skaldowie "Rezerwat miłości" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty zespołu Skaldowie "Rezerwat miłości" [fot. Barbara Więcek]
Album, na którym zespół podjął bardzo udaną próbę unowocześnienia brzmienia, głównie za sprawą zaproszonych gości, z których największy wpływ (chociaż zagrał tylko w trzech kompozycjach) słychać w grze i brzmieniu Władysława Komendarka z grupy Exodus (oprócz niego z tego zespołu w trzech utworach gra na gitarze Paweł Birula). Wyśmienity i bardzo rockowy jest także utwór zaśpiewany przez Stanisława Wenglorza "Nie widzę ciebie w swych marzeniach". O dziwo, dwa typowe dla "starych" Skaldów utwory doskonale współgrają z pozostałymi piosenkami, tworząc zwarty i ciekawy album.więcej »
2018-05-30, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Czerwone Gitary i płyta "Czerwone Gitary 3"

Okładka płyty grupy Czerwone Gitary "Czerwone Gitary 3" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty grupy Czerwone Gitary "Czerwone Gitary 3" [fot. Barbara Więcek]
Trzecia płyta Czerwonych Gitar, jeszcze częściowo tkwiąca w stylu "ye ye", z wielkimi przebojami, jak "Dozwolone do lat 18" czy "Kwiaty we włosach" i nagrodzona w Opolu "Takie ładne oczy", a jednak w kilku przypadkach odchodząca od beatlesowkich skojarzeń. To dla nich zwłaszcza warto przypomnieć całą płytę, bo w dużym stopniu pokazują ogromny talent Seweryna Krajewskiego do komponowania niejednoznacznych gatunkowo i pomimo dużej melodyjności, nieoczywistych przebojów, gdzie stawia bardziej na nastrój, oraz to, w jakim kierunku zespół podąży w kolejnej dekadzie, już bez Klenczona, którego nieobecności wielu fanów nie mogło odżałować.więcej »
2018-05-28, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Nocna Zmiana Bluesa i płyta „Nocny koncert”

Okładka płyty Nocnej Zmiany Bluesa "Nocny koncert" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Nocnej Zmiany Bluesa "Nocny koncert" [fot. Barbara Więcek]
Grupa Sławomira Wierzcholskiego w koncertowej i pierwszej fonograficznej odsłonie. Dominują jeszcze obce kompozycje, w tym czasie już klasyki gatunku uznanych muzyków (M. Waters, W.Dixon, Leadbelly) będących także wzorami dla całego pokolenia rockmanów, ale mamy też trzy autorskie kompozycje wypadające wyśmienicie na ich tle. Do dwóch z nich tekst napisał doskonale słuchaczom znany, chociażby z Breakoutu Bogdan Loebl, a to, co moim zdaniem przesądza o wyjątkowym, kameralnym, ale nie pozbawionym mocy klimacie całości jest brak perkusji i duża rola skrzypiec, instrumentu rzadkiego w bluesie, a jakże świetnie się w nim sprawdzającego.więcej »
2018-05-26, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – 2 plus 1 i płyta „Nowy wspaniały świat”

Okładka płyty zespołu 2 plus 1 "Nowy wspaniały świat" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty zespołu 2 plus 1 "Nowy wspaniały świat" [fot. Barbara Więcek]
Grupa 2 plus 1 powstała w styczniu 1971 roku. Młodzi muzycy: Elżbieta Dmoch, Janusz Kruk i Andrzej Rybiński, podbili ówczesną polska scenę muzyczną. To właśnie w 1972 roku powstał największy hit zespołu "Chodź pomaluj mój świat". Ta piosenka znalazła się na debiutanckim krążku zespołu, zatytułowanym "Nowy wspaniały świat". Grupa była popularna nie tylko w naszym kraju, ale również za granicą. Zespół odwiedził nie tylko całą Europę, ale również Stany Zjednoczone i Kanadę. Przed szerszą publicznością zespół wystąpił podczas IX Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu w 1971 roku, prezentując fragmenty widowiska "Janosik, czyli na szkle malowane". Miesiąc później Dwa plus Jeden wyróżniono na V Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu za utwór "Już nie będę taki głupi". Latem 1972 roku zespół dokonał kolejnych nagrań dla Młodzieżowego Studia "Rytm" a w grudniu zarejestrował materiał na debiutancki album. Stopniowo zmieniało się brzmienie grupy, ewoluujące od folk rocka do disco. 20 lat później, czyli w 1992 roku nastąpiło definitywne zawieszenie działalności 2 plus 1, kiedy to 18 czerwca Janusz Kruk niespodziewanie zmarł. Po tym wydarzeniu, jego żona Elżbieta, która mocno przeżyła jego śmierć, wycofała się z życia publicznego i artystycznego.więcej »
2018-05-25, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Banda i Wanda i płyta „Mamy czas”

Okładka płyty zespołu Wanda i Banda "Mamy czas" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty zespołu Wanda i Banda "Mamy czas" [fot. Barbara Więcek]
Drugi album zespołu Wandy Kwietniewskiej, który założyła po odejściu z Lombardu, nagrywając z nim wcześniej jedną płytę i piosenki singlowe. Podobnie jak debiut wypełniony wieloma chwytliwymi przebojami i zapewne przez to zaliczany do nurtu pop rockowego (może także ze względu na teksty autorstwa Jacka Cygana, oraz fakt, iż śpiewa kobieta, wtedy rzadkość w ciężkim graniu), album jawi się w wielu momentach wręcz hard rockowo i tego będę bronił w audycji, bo naprawdę wiele utworów brzmi drapieżnie i mocno, a melodyjność w żadnym wypadku nie ujmuje im mocy. Dla naszych słuchaczy miłym będzie, że wśród członków zespołu mamy aż dwóch opolan, a są nimi Marek Kapłon z TSA i gitarzysta Marek Raduli, znany też z wielu lat gry w Budce Suflera.więcej »
2018-05-19, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – Stanisław Grzesiuk i płyta „Nie masz cwaniaka nad warszawiaka. Dawne piosenki warszawskich przedmieść”

Okładka płyty Stanisława Grzesiuka "Nie ma cwaniaka nad warszawiaka" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Stanisława Grzesiuka "Nie ma cwaniaka nad warszawiaka" [fot. Barbara Więcek]
Zapewne bardziej znany ze swojej twórczości literackiej, był także propagatorem i piewcą folkloru, głównie Czerniakowa, ale i całej Warszawy, przy czym wiele z tych piosenek nosi znamiona bardziej uniwersalne niż lokalne, chociaż wartość historyczna utrwalonego świata jest nie do przecenienia. Surowy akompaniament zazwyczaj przy mandolinie lub bandżoli, nieprzesadnie udramatyzowany śpiew, sprawiają, że jest w nich pietyzm, nostalgia i piekno. Miesza się tuj powaga z humorem, ale czyż tak często nie bywa w życiu? Wiele z nich jest śpiewana do dzisiaj i bardzo znana z innych wykonań, jednak warto przypomnieć całą płytę zawierającą też kilka nieco zapomnianych piosenek.więcej »
2018-05-23, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Ekseption i płyta „Bingo”

Okładka płyty zespołu Ekseption „Bingo” [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty zespołu Ekseption „Bingo” [fot. Justyna Krzyżanowska]
Wielka gwiazda holenderskiego rocka progresywnego, znanego głównie z adaptacji utworów muzyki klasycznej, czy też poważnej, jak wolą niektórzy. O ile jednak w przypadku grup takich jak The Nice, czy później Emerson, Lake and Palmer motywy te nie dominowały w kontekście całego repertuaru, tak Ekseption eksploatował je obficie, co zapewne spowodowało, że formuła dosyć szybko się wyczerpała i muzycy poczuli potrzebę zmiany i po wielu rotacjach personalnych w 1974 roku zespół podążył w stronę jazz rocka (na płycie jest nawet informacja obok nazwy grupy New Formula) i to bardzo udanie pod względem artystycznym, chociaż nie przyniosło to oczekiwanej popularności i po dwóch albumach zespół się rozpadł. Jest to jednak etap w ich karierze mało znany i wart przypomnienia w Białych Krukach.więcej »
2345678
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej »