Radio Opole » Białe kruki z czarnych winyli » Posłuchaj audycji

Posłuchaj audycji

2018-08-27, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Mira Kubasińska i Breakout oraz płyta "Mira"

Mira Kubasińska z zespołem Breakout tytuł płyty "Mira" [fot. Łukasz Fura]
Mira Kubasińska z zespołem Breakout tytuł płyty "Mira" [fot. Łukasz Fura]
Teoretycznie solowy album Artystki, chociaż w rzeczywistości nagrany nadal z zespołem Breakout. Był to okres dosyć specyficzny w karierze zespołu. Po kilku wspólnych albumach, Tadeusz Nalepa nagrał płyty na których sam śpiewał wszystkie utwory, a Mira sygnowane własnym nazwiskiem i imieniem, chociaż nadal z zespołem Breakout jako towarzyszącymi muzykami o czym informuje nazwa na kopertach obu nagranych wtedy płyt. Ta prezentowana dzisiaj przedstawia się szczególnie, ponieważ jest niejako odejściem od typowych dotychczas piosenek, na rzecz nieco łagodniejszych i bardziej subtelnych, bliższych może temu od czego muzycy zaczynali jeszcze pod nazwą Blackout. Ciekawy to epizod, zwłaszcza, ze chwilę później wrócili do poprzedniego schematu.więcej »
2018-08-25, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół Heavy Metal Sextet i płyta „Jazz Group”

Okładka płyty zespołu Heavy Metal Sextet "Jazz Group" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty zespołu Heavy Metal Sextet "Jazz Group" [fot. Barbara Więcek]
Heavy Metal Sextet powstał na początku marca 1982 roku z inicjatywy Mariusza Bogdanowicza. Na jego autorskiej stronie jest sporo informacji z tamtego okresu polskiego jazzu. Pierwszy występ jazz grupy HMS odbył się 26 marca na konkursie Jazz Juniors w krakowskiej Rotundzie w składzie: Waldemar Szymański – tp, Tadeusz Jakubowski – as, Janusz Kowalski – ts, Jarosław Małys – p, Mariusz Bogdanowicz – b, Henryk Stanoszek – dr. HMS zajął pierwsze miejsce w kategorii zespołowej.Wszyscy członkowie pierwszego składu studiowali wówczas na jedynym w Polsce Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Od 1983 roku na perkusji grał znany w Opolu muzyk Mirosław Sitkowski. HMS wywołał spore wzburzenie na scenie jazzowej w Polsce i zagranicą. W 1982 roku zdobył Klucz do kariery na Pomorskiej Jesieni Jazzowej. Jan Ptaszyn Wróblewski przyznał grupie nagrodę Złotego Dyzia. Czytelnicy Jazz Forum w ankiecie Jazz Top uznali HMS za Nową nadzieję roku 1982. W 1983 roku ukazała się pierwsza płyta HMS, a w 1984 druga. Obydwie zostały wydane przez wytwórnię Poljazz. Słuchamy dziś tej drugiej, którą muzycy nagrali w studiu M Polskiego Radia Opole.
2018-08-24, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Maryla Rodowicz i płyta "Sing Sing"

Maryla Rodowicz tytuł płyty "Sing Sing" [fot. Łukasz Fura]
Maryla Rodowicz tytuł płyty "Sing Sing" [fot. Łukasz Fura]
Album z drugiej połowy lat 70-tych, na którym Artystka śmiało zapuściła się na jazzowe tereny, chociaż jest to jazz, a także towarzysząca płycie strona wizualna, bardzo retro, gdzieś z międzywojnia, jednak rzuconego w PRL i ta fuzja wypada bardzo przekonująco. Świetnie też dopasowane są teksty Agnieszki Osieckiej, poza jednym wyjątkiem, które tworzą raz zabawną, z przymrużeniem oka, a raz poważną i pełną rozterki i bólu opowieść. To co nowoczesne jest zapewne w dużej mierze zasługą Seweryna Krajewskiego, który śpiewa też w jednej piosence, ale bynajmniej nie burzy to równowagi. Bardzo udany i wyjątkowy album w dorobku Piosenkarki.więcej »
2018-08-22, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Orchester Nino De La Plata i płyta "Feurige Rhythmen Aus Rio"

„Białe kruki z czarnych winyli” – Orchester Nino De La Plata i płyta "Feurige Rhythmen Aus Rio"
„Białe kruki z czarnych winyli” – Orchester Nino De La Plata i płyta "Feurige Rhythmen Aus Rio"
Dzisiaj płyta wyjątkowa także z powodów pozamuzycznych (o nich głównie opowiem w audycji), co powinno zainteresować kolekcjonerów zwłaszcza płyt nietypowych, okazjonalnych czy promocyjnych. Oto bowiem wydawcą płyty nie jest konkretna wytwórnia, ale firma farmaceutyczna, która na okładce, poza nazwami specyfików i oczywistą ich reklamą, zawiera instrukcje odnośnie schorzeń reumatologicznych, na które mają pomagać. Takich wydawnictw, zwłaszcza u naszych zachodnich sąsiadów było sporo. Przy czym zawarta muzyka jest pełnowartościowym produktem - tu mamy brazylijski zespół, który gra szeroko pojęte rodzime rytmy, nie tylko na karnawał, ale i jazzująco swingujące bossy, oraz piosenki.więcej »
2018-08-20, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Sofia Vicoveanca i płyta "Lume, cine ti-o zis lume"

„Białe kruki z czarnych winyli” – Sofia Vicoveanca i płyta "Lume, cine ti-o zis lume"
„Białe kruki z czarnych winyli” – Sofia Vicoveanca i płyta "Lume, cine ti-o zis lume"
Dzisiaj po raz pierwszy w audycji wypuścimy się do Rumunii i to nie w rejony rocka czy popu (które to przez wiele lat nie były tam znaczącymi, a nawet obecnymi gatunkami), ale muzyki ludowej, której Vicoveanca (jest to pseudonim utworzony od nazwy rodzinnej wsi, a prawdziwe nazwisko to Fusa) jest wielką gwiazdą, odznaczaną wielokrotnie i docenianą (także jako aktorka). Artystka przez całe życie dbała o zachowanie zwłaszcza kultury rodzinnego regionu, Bukowiny, utraconego w czasie wojny, przy czym nie ograniczała się tylko do ludowych przyśpiewek. Mamy tu wprawdzie ten typ, dosyć rubasznych, wesołych utworów, ale i przejmujące ballady, rzewne, poważne pieśni. Mam nadzieję, że płyta ta rozbudzi zainteresowanie melomanów słuchających naszej audycji.więcej »
2018-08-18, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespoły z Trójmiasta i płyta "Gdynia"

Okładka płyty "Gdynia" różnych wykonawców [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty "Gdynia" różnych wykonawców [fot. Barbara Więcek]
"Gdynia" – składanka prezentująca zespoły z Trójmiasta wydana w 1988 roku przez Tonpress. Materiał nagrano i zmiksowano w studiu Rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku w okresie 1 marca – 30 sierpnia 1987 roku. Po warszawskich kompilacjach, w poprzednich wydaniach audycji, czas na odrębny nurt, który jakby nie chciał się zbyt mocno utożsamiać z muzykami z tzw. warszawki. Grupy muzyczne z Trójmiasta (Gdańsk, Spot, Gdynia) stworzyły nowe brzmienie, a prym w tym wiodły takie grupy i ich liderzy, czyli: Jarek Janiszewski - Bielizna, Jędrzej Kodymowski - Apteka, Roman Sebastyanski - Pancerne Rowery. Na kompilacyjnym winylu "Gdynia" usłyszymy jeszcze utwory Call System, Po prostu i Unrra czy Sake.więcej »
2018-08-17, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Budka Suflera i płyta „Czas czekania, czas olśnienia”

Okładka płyty Budki Suflera "Czas czekania, czas olśnienia" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Budki Suflera "Czas czekania, czas olśnienia" [fot. Barbara Więcek]
Po kilkuletniej karierze z innymi wokalistami nastąpił powrót do zespołu pierwszego i zdaniem wielu, najlepszego jej (ale i w ogóle w Polsce) wokalisty Krzysztofa Cugowskiego. Zmieniła się epoka i inne były mody oraz style w muzyce, a jednak Budce udało się połączyć to co było najlepsze w latach 70. z nowoczesnością, grając przebojowo, a z drugiej strony zachowując rockowy pazur (tu istotna jest także zmiana gitarzysty, którym został Krzysztof Mandziara, znany z prezentowanej w audycji grupy Cross, w której śpiewał Cugowski po odejściu z Budki) oraz nie stroniąc od rozbudowanych, epickich form, tak bliskich fanom wczesnego wcielenia zespołu. Warto zwrócić uwagę na teksty perkusisty Tomasza Zeliszewskiego, który jak wspominał, napisał je trochę ze złości na opóźniających się zawodowych tekściarzy (dodam od siebie i bardzo dobrze).więcej »
2018-08-16, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Jacek Cygan i płyta „Dyskoteka Pana Jacka I”

Okładka płyty "Dyskoteka Pana Jacka" różnych wykonawców [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty "Dyskoteka Pana Jacka" różnych wykonawców [fot. Barbara Więcek]
Pozornie płyta skierowana do najmłodszego słuchacza, ale zgodnie z napisem na okładce „dla dzieci od lat 3 do 103” zawiera piosenki, które (i z doświadczenia wiem, że tak jest) podobają się wielu dorosłym i płyta gości w wielu płytotekach melomanów. Oczywiście może to wynikać w dużym stopniu z sentymentu wśród słuchaczy, którzy się na nich wychowali, byli widzami Teleranka, w którym cykl się rozpoczął (Pan Jacek, to znany tekściarz Jacek Cygan). Jednak, jak opowiem w audycji, artyści komponujący i wykonujący poszczególne piosenki (wśród nich Sojka, Krajewski czy Papa Dance) traktują słuchacza bardzo poważnie i nie jest to zbiór dziecinnych melodyjek, ale pełnokrwiste, doskonałe utwory. Sytuacja ta zmieniła się później i kolejne płyty były zdecydowanie bardziej „dziecięce”.więcej »
2018-08-15, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Krzysztof Krawczyk i płyta „Rysunek na szkle”

Okładka płyty Krzysztofa Krawczyka "Rysunek na szkle" [fot. Barbara Więcek]
Okładka płyty Krzysztofa Krawczyka "Rysunek na szkle" [fot. Barbara Więcek]
Druga solowa płyta Krzysztofa Krawczyka to wielki sukces komercyjny. Kilka piosenek, jak tytułowa „Byle było tak” i „Parostatek” na stałe weszło do repertuaru artysty oraz do kanonu polskiej piosenki w ogóle. Udało się na niej piosenkarzowi odejść od stylu Trubadurów (wrócił do nich jeszcze na chwilę, nagrywając płytę „Znowu razem”, którą prezentowałem już w audycji) i znacznie poszerzyć pole muzycznych inspiracji. Przyczyniła się do tego z pewnością owocna współpraca z kompozytorem Jerzym Milianem, z którym stworzył swoisty duet. Siła i urok całej płyty tkwi być może nawet bardziej w tych piosenkach, które nie zostały wylansowane na wielkie przeboje, gdzie Krawczyk pokazuje, że stać go na liryczność, że potrafi czerpać z amerykańskiego popu z okolic Toma Jonesa czy wchodzącej wtedy na salony muzyki disco.więcej »
2018-08-13, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół VOX i płyta „VOX”

"Białe kruki z czarnych winyli" Zespół VOX i płyta "VOX" [fot. Paula Hołubowicz]
"Białe kruki z czarnych winyli" Zespół VOX i płyta "VOX" [fot. Paula Hołubowicz]
Debiutancka płyta kwartetu wokalnego VOX to od razu wielkie przeboje – jak najbardziej znany „Bananowy song” – i wyśmienity kunszt wykonawczy na światowym poziomie. Zresztą, grupa odnosiła wielkie sukcesy za granicą, nie tylko na zachodzie, ale na całym świecie, koncertując w USA czy Australii. Zachwyca także spora różnorodność gatunkowa, od ballady i jazzu po funk, a wszystko spójne, w nieco popowym wydaniu, a jednak nie jest to łatwy pop pod publiczkę. Przemyślane i noszące indywidualne cechy piosenki zawarte na płycie to w większości kompozycje autorstwa Ryszarda Rynkowskiego, ale widać, że praca z zespołem i wielogłosowość przydawała jego utworom niepowtarzalnej stylowości i dwie kolejne płyty z jego udziałem trzymają wysoki poziom, wiec warto sięgnąć i po nie.więcej »
1234567
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej »