Radio Opole » Białe kruki z czarnych winyli » Posłuchaj audycji

Posłuchaj audycji

2018-01-22, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Jacek Różański i płyta „Życie to nie teatr”

Okładka płyty Jacka Różańskiego „Życie to nie teatr” [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty Jacka Różańskiego „Życie to nie teatr” [fot. Justyna Krzyżanowska]
Płyta z piosenkami Edwarda Stachury, wydawałoby się w oczywisty sposób kojarzyć się będzie z poezją śpiewaną. Jednak Muzyka i aranżacje Jerzego Satanowskiego wychodzą daleko poza formułę przyciemnionej sali ze świeczkami i pełnym patosu śpiewem oraz najbardziej chyba znanych wykonań Starego Dobrego Małżeństwa, gdzie może i bieszczadzkie tło z plecakiem i przy ognisku bardzo pasuje do potocznego wizerunku poety, jednak cała sztuka tchnąć w te wiersze i piosenki nowego ducha, co się wyśmienicie udało.więcej »
2018-01-20, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół Krzak i płyta "Krzak'i"

Okładka płyty zespołu Krzak "Krzak
Okładka płyty zespołu Krzak "Krzak'i" [fot. Barbara Więcek]
"Krzak Experience to nowe wcielenie legendy polskiej sceny muzycznej. Duet Leszek Winder - Jan Błędowski, kojarzony przede wszystkim z bluesową finezją, tym razem postawił na naprawdę mocne (wręcz metalowe) uderzenie!" Tak reklamowano kolejny powrót zespołu Krzak pięć lat temu. Zespół formalnie istnieje nadal, ale ostatnio nic nowego niestety nie stworzył. W kolejnej odsłonie programu, w którym "odkurzamy" zapomniane winyle, cofamy się o 35 lat. Wówczas zespół Windera i Błędowskiego oraz Kawalca i Ryszki, też przechodził kolejny etap twórczości. Po świetnej koncertowej płycie oraz studyjnym krążku "Paczka", zespół postanowił postawić kropkę nad "i" i nagrał bardzo dobrze odbierany przez fanów longplay "Krzak'i". Podstawowy skład został uzupełniony o muzyków, którzy wówczas byli na tzw, topie krajowej scenie blues-rockowej, ale nie tylko! Na prezentowanej dziś płycie grupy KRZAK zagrali: harmonijkarz, Ryszard Skibiński (ex-Kasa Chorych); gitarzyści Antymos Apostolis (ex-SBB) i Leszek Dranicki (ex-Baszta) oraz wokalista Jorgos Skolias. W tym okresie z zespołem współpracowali okazjonalnie także wokalista Ryszard Riedel (Dżem), skrzypek Krzesimir Dębski (String Connection), trębacz Ziut Gralak (Tie Break) oraz organiści: Wojciech Karolak, Rafał Rękosiewicz i Józef Skrzek.więcej »
2018-01-19, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół SBB i płyta „Pamięć”

Okładka płyty zespołu SBB "Pamięć" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty zespołu SBB "Pamięć" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Wybrałem trzeci album grupy, dla mnie przełomowy w ich karierze, gdzie jeszcze słychać młodzieńczy zapał i skłonność do improwizacji oraz czerpanie z modnego wówczas fusion, a jednak brzmiący już w pełni oryginalnie. Niezwykle dojrzałe za to, mądre i przejmujące są teksty Juliana Mateja. Uznaję, o czym wspominam w audycji, ze ich doniosłość przełożyła się na muzykę z tego albumu, niejako zmusiła zespół do większego skupienia i nawet jeżeli nie wprost do zilustrowania ich, to na pewno do podkreślenia sensu i znaczenia.więcej »
2018-01-17, 01:00

"Białe kruki z czarnych winyli” – grupa Dżamble i płyta „Wołanie o słońce nad światem”

Okładka płyty zespołu Dżamble "Wołanie o słońce nad światem" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty zespołu Dżamble "Wołanie o słońce nad światem" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Fenomenalna i jedyna długogrająca płyta Dżambli, zespołu któremu udało się połączyć jazz z rockiem i popem w sposób wysmakowany i oryginalny – wręcz nie do podrobienia, co widać po próbach wielu artystów, którzy mierzyli się z repertuarem grupy (najczęściej z piosenką: „Wymyśliłem ciebie”), jednak nikomu nie udało się zrobić tego tak jak oni. Bez wątpienia duża w tym zasługa głosu Andrzeja Zauchy, ale oddać należy sprawiedliwość pozostałym muzykom, oraz plejadzie gości, takich jak Stańko, Urbaniak czy Ałaszewski.więcej »
2018-01-15, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół Korba i płyta „Motywacje”

Okładka płyty zespołu Korba "Motywacje" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty zespołu Korba "Motywacje" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Niewiele jest w historii polskiej muzyki rockowej czy szerzej: rozrywkowej, zespołów pamiętających o tym, że rock and roll to także zabawa, że obok pouczania, jaki powinien być świat i jacy powinniśmy być my, ludzie, jest też czas zabawy, miłości, radości. Nie wszystko musi być wyrafinowane, nie każdy dźwięk musi aspirować do bycia arcydziełem. Zespołowi Korba ta sztuka się udała. Obok doskonale znanych piosenek jak „Biały rower”, czy „A statek płynie” mamy tu równie atrakcyjny zestaw piosenek w sam raz na wieczorną imprezę.więcej »
2018-01-13, 23:55

„Białe kruki z czarnych winyli” – zespół SBB i płyta „Memento z banalnym tryptykiem”

Okładka płyty zespołu SBB "Memento z banalnym tryptykiem" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty zespołu SBB "Memento z banalnym tryptykiem" [fot. Justyna Krzyżanowska]
„Właściwie nie ma nic nadzwyczajnego w smakowaniu owocu, ani w nim samym” śpiewa Józef Skrzek – zdaniem wielu – na najlepszej płycie SBB w dyskografii „Memento z banalnym tryptykiem”. Płyta szczególna pod wieloma względami. Po pierwsze ostatnia w złotym okresie grupy i tuż przed jej rozpadem na długie lata. Po drugie nagrana w czteroosobowym składzie i po trzecie w całości nagrana w Opolu. W Polskim Radiu Opole! Płyta z numerem 1966 z spod znaku wydawnictwa MUZA Polskich Nagrań, przeleżała w szafie 37 lat. Odtwarzana była dziesiątki razy.więcej »
2018-01-12, 01:00

„Białe kruki z czarnych winyli” – Tadeusz Woźniak i płyta „Odcień ciszy”

Okładka płyty Tadeusza Woźniaka "Odcień ciszy" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Okładka płyty Tadeusza Woźniaka "Odcień ciszy" [fot. Justyna Krzyżanowska]
Mniej znany, drugi album magicznego barda, jakim Tadeusz Woźniak jest bez wątpienia. Być może nie ma tu przeboju na miarę „Zegarmistrza światła”, ale nadal jest magia głosu i mądre teksty. Jest też to album o wiele bogatszy brzmieniowo niż debiut. Płyta z ambicjami, można się pokusić o takie stwierdzenie, swoiście pojmowanego progresywnego rocka. Nie temu spod znaku Genesis, ELP czy King Crimson, ale bardziej poetyckiego, wyciszonego, w klimacie Cata Stevensa czy „Magii obłoków” Grechuty.więcej »
2018-01-10, 01:00

"Białe kruki z czarnych winyli" - Sztywny Pal Azji i płyta "Europa i Azja"

Okładka płyty zespołu Sztywny Pal Azji [fot. Wanda Kownacka]
Okładka płyty zespołu Sztywny Pal Azji [fot. Wanda Kownacka]
Debiutancka płyta, nafaszerowana przebojami (by wymienić tylko największe, jak "Wieża radości, wieża samotności", "Kurort", czy "...póki młodość"). Bardzo różnorodna stylistycznie, eklektyczna, a jednak spójna. Chociaż próbowano przyklejać zespołowi etykietkę ogniskowej czy harcerskiej grupy, a członków przedstawiano jako beztroskich chłopców w swetrach (co nie przystawało do ówczesnej mody rockowej), materiał przedstawia się bardzo dojrzale, a skoczne melodie i wesołe teksty, kiedy się w nie zagłębić, okazują się nad wyraz poważne.więcej »
2018-01-08, 01:00

"Białe kruki z czarnych winyli" - tym razem o płycie "Polanie" zespołu Polanie

Okładka płyty zespołu Polanie [fot. Wanda Kownacka]
Okładka płyty zespołu Polanie [fot. Wanda Kownacka]
"Polanie" - jedyna długogrająca płyta pierwszej polskiej supergrupy Polanie, złożonej z członków m.in. Niebiesko-Czarnych, czy Czerwono-Czarnych. Wielkim szczęściem i kluczowym wydarzeniem w jej dziejach, był występ na jednej scenie z zespołem The Animals, którego piosenkę możemy na płycie usłyszeć, ponieważ grupa podążyła jej szlakiem i odróżniała się znacznie od ówczesnego, rodzimego big bitu, brzmiąc bardzo światowo i profesjonalnie. Poświadcza to fakt, iż zarówno strona pierwsza, z piosenkami polskimi, jak i druga, z zachodnimi przebojami, nie odstają od siebie. Pozostaje żal, ze nie udało się zespołowi utrzymać dłużej...więcej »
2018-01-07, 01:00

"Białe kruki z czarnych winyli" - płyta Wojciecha Skowrońskiego

Okładka płyty Wojciecha Skowrońskiego [fot. Paula Hołubowicz]
Okładka płyty Wojciecha Skowrońskiego [fot. Paula Hołubowicz]
"Wojciech Skowroński" - druga płyta niezwykle utalentowanego pianisty i wokalisty bluesowego, a dokładniej rzecz ujmując słowami jednej z piosenek "Cały świat jaśnieje, gdy boogie woogie gram", gdyż to tej odmianie hołduje artysta, solidnie czerpiąc też z rock'n rolla. Dziś nieco zapomniany, wydaje się, że nie miał po prostu szczęścia, lub też wielkiego przeboju, który pozwoliłby, aby przeszedł do historii polskiej muzyki. Tym bardziej warto zapoznać się z jego płytą. Jest w niej żywioł, radość grania, chociaż teksty w większości refleksyjne, tęskne i smutne nieco...więcej »
1234567
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej »